gerbie: (map)


Mart Smeets – Wereldtour (06-093)

Elk jaar twee boeken op zijn minst. En dat al jaren lang. En als echte fan lees ik ze allemaal. En altijd met plezier. Maar toch. Is het misschien een idee om eens een half jaar over te slaan?

Ik stoor me namelijk zo langzamerhand aan bepaalde beschrijvingen. Ik weet best dat het vervelend is om in Australië, Los Angeles en Vancouver herkend te worden, zelfs wanneer je niet aan het werk bent. Maar is het nou echt nodig om elke ontmoeting in je boek te beschrijven? Wat voegt het toe? En de gebruikelijke slordigheid zit er ook weer in. Onvermijdelijk wanneer iets zo snel naar de drukker moet. Balls on Base staat er op bladzijde 118. Smeets bedoelt Base on Balls (4 wijd in het Nederlands). Dat is niet zo erg, ware het niet dat het juist staat in een belerend stukje waarin Smeets vertelt over hoe de meeste Nederlanders honkbal zien. Dan moet je het ook goed doen.

Ook kan het boekje wel met wat minder prijsindicaties voor de flessen wijn en alle overwegingen bij elke tax-free shop of elk vliegveld. En als je een sudoku moeilijk vindt, moet die dan ook meteen in het boek?

Maar laat ik niet te veel zeuren, want ondanks dat alles lees ik de boeken van Smeets elke keer snel weer uit. Zijn liefde voor de sport is namelijk ontzettend groot. Na al die jaren kan hij nog steeds gewoon genieten van een doorsnee NBA wedstrijd. En daar dan heel boeiend en treffend over schrijven.

Hij reist vrijwillig naar Calgary voor het WK schaatsen, ook al doet de NOS niet eens rechtstreeks verslag. En ook daar ziet hij unieke sport, zelfs al lijkt het op de spreekwoordelijke mosterd na de hoofdmaaltijd Olympische Spelen. En ook vliegt hij naar Adelaide om zijn zoon honkbal te zien spelen in een regionale Australische league. Zijn beschrijving van dat bezoek maakt dit boek alleen al de moeite waard. Mooie vader-zoon liefde, zoals hij die al eerder beschreef in Murfreesboro blues, maar ook een leuk verslag van de wedstrijd die hij bezoekt en vooral de honkbalwereld van Australië.

Ook lees ik graag over zijn reizen en dit boek doet eigenlijk niet anders dan daar over vertellen. Ook tennis, niet echt mijn sport, komt aan bod en daar schrijft hij ook weer een mooi verhaal over.

Misschien moet ik me maar aanbieden als redacteur voor zijn volgende boek…

Nummer: 06-093
Titel: Wereldtour
Auteur: Mart Smeets
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 187 (17756)
Categorie: Reizen (sport)
ISBN: 90-468-0173-X
gerbie: (nude)


Ronald Giphart – Heblust (06-092)

De Literaire Juweeltjes reeks is bedacht om meer mensen aan het lezen te krijgen. Boekjes voor een euro. Leuk om weg te geven, of om tussendoor even snel te lezen. Maar de echte boekenliefhebber hoeft niet zo nodig, vaak zijn het oude/bekende verhaaltjes die alsnog een eigen kaft krijgen. Zo ook dit boekje. Heblust was een verhaal in het boek Het feest der liefde.
Wel een leuk verhaal. Ik kan me echter voorstellen dat iemand die nog niets heeft gelezen van Giphart wel even geschokt is na het lezen van dit verhaal. Vanuit het perspectief van een jong meisje geschreven, is het een extreem open verhaal, in alle betekenissen van het woord. Voor de duidelijkheid: meer sex dan erotiek. Leuke bijrol voor de schrijver zelf trouwens.

Nummer: 06-092
Titel: Heblust
Auteur: Ronald Giphart
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 48 (17569)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-851-6088-X
gerbie: (booshop)


Charles Bukowski – Postkantoor (06-091)

A lot of authors I have read and enjoyed have mentioned Bukowski as one of their influences or even heroes. I have failed to read something by him up until now. I am ashamed I have to admit. I started with Post Office as my first book.

It immediately reminded me of ‘De man die werk vond’ by Flemish author Herman Brusselmans. Given the order of the books, Brusselmans probably read Bukowski before becoming a writer himself.

Bukowski was amazed himself that he had been translated, according to a note his translator received.

Post Office was the second novel with main character Henry Chinaski. The novel apparently is semi-autobiographical. Bukowski himself worked a few times for the US Postal Service. Based on his work experiences he wrote this novel within a few months.

The book is an entertaining read. Bukowski seems to have been looking around well, questioning everything that others take for granted. This results in many funny stories, great examples of red tape and huge depressions.

I will sure be reading more Bukowski.

Number: 06-091
Title: Postkantoor (Orig.: Post Office)
Author: Charles Bukowski
Language: Dutch (Orig.: English (US))
Year: 1971
# Pages: 190 (17521)
Category: Fiction
ISBN: 90-234-2311-9


gerbie: (Default)


Peter Moore – Vroom with a view (06-090)

About 6 years ago, while travelling in Australia, I bumped into a funny travel book: Wrong way home. Author was a local who had travelled home from London, not using an airplane. I thought it was a great idea, just didn’t have the money anymore (after travelling for over a year) to do the same journey the opposite route. I have read most of his book since and I still loved the way he writes. Not like a journalist who tries to find a story everywhere. Not like some neo-hippie trying to find meaning in every occasion. Nor like a tourist who couldn’t care less, as long as the sun shines and the beer is cold.

Moore travels the way I like to travel as well. See a lot. Visit a lot. Do an effort to get to know the country you are visiting. Avoid tourists, but know that locals will see you as one anyway. Read about what you see and do, but don’t overdo it. Enjoy yourself while you’re there, you might never get back.

In this volume Peter finds a great way to get through Italy: On a 1961 Vespa. Obviously he soon wins the hearts of all Italians, who without exception can tell a Vespa story related to their own life. As often in his books, he confirms things I have noticed myself. In this case that Florence isn’t as great as everyone tells it is, though Luca and Siena are. Every single thing worth visiting in Milano can be done in a two hour walk, which even includes a coffee break.

Part of the journey Peter gets company, his new girlfriend Sally. Italy can be a very romantic place, so again he made the right choice. Having read about Livorno elsewhere I thought it funny to see that he finds some great Italian friends exactly there. One place I have to visit someday, I am sure now.

Again this book dragged me into his journey and I went through the book as if I sat on a Vespa myself. And if you haven’t seen the places yourself, you can always go to his website and see the pictures that go with his books.

And by the way: the fact that I read a signed copy doesn’t influence my opinion of the book.

Number: 06-090
Title: Vroom with a view
Author: Peter Moore
Language: English (Oz)
Year: 2004
# Pages: 271 (17231)
Category: Travel
ISBN: 0-593-05278-1
gerbie: (booshop)


Ed McBain – Calypso (06-089)

Once in a while I just feel the need for a Whodunnit. One of my favourites in this genre is Ed McBain, with agent Steve Carella from the 87th precinct in New York.

In this story Carella is trying to solve the murder on George Chadderton, a Calypso musician, who considered himself on the verge of a breakthrough, though others saw only a small musician in him. A black hooker, Clara Hawkins, then was killed with the same weapon. Therefore there seems to be some connection between the two. But before Carella finds this connection, a third murder has been committed as well.

As with all Whodunnits, in the end the killer gets caught. Why should it be otherwise?

Number: 06-089
Title: Calypso
Author: Ed McBain
Language: English (US)
Year: 1979
# Pages: 192 (16960)
Category: Whodunnit
ISBN: 0-330-26200-9
gerbie: (bowl)


Michael Moore & Kathleen Glynn – Adventures in a TV nation (06-088)

One day I noticed a TV-series from the USA titled TV Nation. It showed some weirdo with a cap making funny little documentaries and interviews with one thing in common: even though they were always very critical about some things in American society, they always did so with a wink; they kept their sense of humour.

This surprised me. Not only do I find British humour far superior to American, throughout the last decade or so, criticizing the government or the country had become very rare in the US, was my impression. I enjoyed watching the episodes, and then watched the reruns for the few I had missed the first time round. Michael Moore went on to direct Bowling for Columbine and won an Oscar, then tried to get rid of George W. Bush by making Fahrenheit 9/11. He became quite famous, is an understatement.

This book tells the story of the television show TV nation. It was fun to read how he and his team got some ideas and made them into pieces for the show. I was extremely disappointed to notice that several pieces never made it to air, as the network complained. Worse even, Moore did some self censoring knowing he would end up in trouble otherwise. For the freedom fighter he pretends to be, or likes to presents himself as, this book shows him as the next television maker who does as he’s told. Put your money where your mouth is, instead of talk the word of the one who pays you, seems a reasonable advice.

But all in all I enjoyed reading this book, the useless facts throughout the book are funny, some of the experiments (trying to see where a taxi drivers stops: for a white criminal or for a black actor) are shocking. Others are not funny at all (Dr. Death, the Commie-truck). Yet, I am glad I’ve read the book after I enjoyed the series. Looking forward to new movies by Moore!

Number: 06-088
Title: Adventures in a TV Nation
Author: Michael Moore & Kathleen Glynn
Language: English (US)
Year: 1998
# Pages: 254 (16768)
Category: Non fiction
ISBN: 0-330-42766-0
gerbie: (booshop)


John Irving – Pension Grillparzer (06-087)

Like Penguin, Dutch publishing house De Bezige Bij considered it a great idea to publish some small books, low prized, hard cover, at one of their anniversaries, hoping to tempt a new public to start reading, I guess.

John Irving is known for his huge books, therefore he is not an obvious choice for a small book. Yet he did write some novels with writers in them. They write books as well, hence these stories from novels could stand alone as well. Pension Grillparzer is one of these them. Written by Garp, while the other story Interior Space was published first in Trying to Save Piggy Sneed.

Like with Theroux’ stories rereading Irving isn’t a punishment, so I enjoyed this booklet as much as I hoped.

Number: 06-087
Title: Pension Grillparzer
Author: John Irving
Language: English (US)
Year: 2004
# Pages: 90 (16514)
Category: Fiction
ISBN: 90-234-1605-8
gerbie: (Default)


Paul Theroux – Slow trains to Simla (06-086)

Penguin 60’s. Nice little books to celebrate that Penguin has been around for 60 years, selling them for only 60 pence. Easily tempted as I am, obviously I bought a few of the 60 they offered. This was one of them. The main disadvantage of the few books in this series I have read, is the fact that the stories are almost never new. Mostly some old stories have been republished or chapters from books, now given their own ISBN.

Unfortunately this book was also familiar territory for me, if I remember well, straight from the Great Railway Bazaar. Luckily that book is a travel classic and it certainly isn’t a punishment to reread some of these stories. 3 short ones in this tiny book, my favourite the first one where Theroux is trying to find some diversion in Karachi.

Nice to read in the train.

Number: 06-086
Title: Slow trains to Simla
Author: Paul Theroux
Language: English
Year: 1996 (Orig.: 1975)
# Pages: 60 (16424)
Category: Travel
ISBN: 0-146-00123-0
gerbie: (cycling)


Huisdichter Cornelis – Over waaierloze wegen (06-085)

Kroegbaas Cees van Zuilen debuteerde als huisdichter Cornelis in Het Schavot, een rubriek in de zaterdageditie van de Volkskrant. Sindsdien werd hij bekender en gevraagd door allerlei media. Er zijn ook al meerdere bundels van hem uitgekomen. Dit boek is een verzameling wielergedichten.

Ik las (en hoorde) zijn gedichten altijd al graag, dat is in deze bundel niet anders. Pareltjes over Pantani, Koblet, Middelkamp en van Petegem. Mijn favoriet:


Wim van Est

De anjers trillen
Op zijn kist
Een halve eeuw
Zowat
Nadat hij op
De Col d’Aubisque
Een bocht net had
Gemist

De schok was groot
Zoals ook nu
Want Wim van Est
Is dood




Verplichte literatuur voor wielerliefhebbers.

Nummer: 06-085
Titel: Over waaierloze wegen
Auteur: Huisdichter Cornelis (Ps. Cees van Zuilen)
Taal: Nederlands
Jaar: 2004
# Pagina’s: 48 (16364)
Categorie: Poezie (wielrennen)
ISBN: 90-204-0377-X
gerbie: (Fokke en Sukke)


De Jong & Windig – Heinz pocket (06-084)

Heinz was de dagelijkse strip in diverse kranten, volgens mij als eerste in het Parool. Heinz was de kat die verder ging, waar Garfield ophield. Niet alleen was Heinz veel cynischer, tegelijkertijd ook veel ontroerender. Heinz had gewoon een eigen persoonlijkheid die veel dieper ging dan menig cartoonkarakter voordien.

Dit is de eerste pocket van Heinz, na enkele albums. Heinz kampt met zijn grootte, dankzij pilletjes die hij heeft genomen. Hij huurt Tjebbe, een tuinkabouter, in voor zijn tuin. Hij gaat naar EuroDisney. Zijn kortstondige verkering met Roosje gaat weer uit.

Jammer dat Heinz niet meer in de krant te vinden is.

Nummer: 06-084
Titel: Heinz pocket
Auteur: Windig & de Jong
Taal: Nederlands
Jaar: 2003
# Pagina’s: 128 (16316)
Categorie: Cartoons
ISBN: 90-417-6005-9




gerbie: (booshop)


Umberto Eco – Op reis met een zalm (06-083)

Er zijn momenten dat je zo graag een andere taal wil leren. Dit boek lezend kwam ik weer eens tot die conclusie. Het lijkt me heerlijk dit in het Italiaans op te nemen. Helaas moest ik het met de vertaling doen. Ook niet erg, want het blijft gewoon een plezier om te lezen.

Op reis met een zalm is een verzameling columns die sinds 1986 in het Italiaanse blad Espresso stonden. Het leest als een instructieboek, met titels als “Hoe houd j een intellectuele vakantie”, “Hoe word je Maltezer ridder”, “Hoe kom je langs de douane” en “Hoe herken je een pornofilm”.

Al snel zat ik letterlijk hardop mee te lachen met zijn instructies. Eco heeft een geweldig gevoel voor humor, koppelt dat aan een groot observatievermogen, zelfspot en een stuk cultuurgeschiedenis, waardoor je het gevoel hebt dat je meegenomen wordt door de Italiaanse bureaucratie (Hoe vervang je een gestolen rijbewijs) aan de hand van een insider. Het titelverhaal is geen metafoor, maar een waar gebeurd verhaal over een zalm die een reis van een aantal dagen moest overleveren in een minibar.

Quote: De ideale bibliothecaris moet in de eerste plaats mank lopen, zodat het oppakken van het aanvraagbriefje, het afdalen in en terugkeren uit de kelders meer tijd in beslag neemt dan normaal.

Quote 2: Hieraan dient te worden toegevoegd dat doperwtjes in vliegtuigen in de regel pas geserveerd worden wanneer het luchtschip in turbulentie geraakt en de gezagvoerder aanraadt de riemen vast te maken.

Quote 3: maar het feit dat hij ijskoud doorgaat met zijn draadloze telefoon te koop te lopen bewijst dat hij van deze dingen geen weet heeft en is de meedogenloze bevestiging van het feit dat hij maatschappelijk niets voorstelt.

Prachtig boek, Eco is gestegen op mijn lijst van ‘schrijvers waar ik meer van moet lezen’.

Een hoofdstuk moet ik thuis nog er door krijgen: Hoe rechtvaardig je je eigen bibliotheek.

Nummer: 06-083
Titel: Op reis met een zalm (Il secondo diaro minimo)
Auteur: Umberto Eco
Taal: Nederlands (Orig.: Italiaans)
Jaar: 1992
# Pagina’s: 110 (16188)
Categorie: Columns
ISBN: 90-5713-300-8
gerbie: (cycling)


De Muur 12 – Bloedbanden (06-082)

Wielrennen is de meest literaire aller sporten, keer op keer wordt dat bewezen door de verhalen in De Muur. Deze aflevering gaat over familiebanden. Fietsende broers of zonen die hun vaders op de fiets opvolgden.

Prachtig voorbeeld zijn natuurlijk de tweelingbroertjes Otxoa. Ooit talentvol, maakte een ongeluk een einde aan hun dromen. Ricardo overleed, Javier raakte zo zwaar gewond dat normaal fietsen nooit meer mogelijk bleek. Als gehandicapte sporter laat hij tegenwoordig van zich horen, maar met de geest van zijn broer op zijn schouder, beleeft hij niet meer zoveel plezier aan de sport. Edwin Winkels schreef een mooi portret van de familie.

Willie Verhegge dicht over moeder Gusta Planckaert, het verhaal van Nando Boers en Dirk Jan Roeleven over Theofiel Middelkamp en zijn laatste liefde is ontroerend mooi. Ook Marije Randewijk weet de gevoelige snaar goed te bespelen. Bram Tankink wordt door sommigen vergeleken met Gerrie Knetemann. Niet vanwege zijn fietsen, maar wel vanwege zijn interviews direct na touretappes. Wat minder weten is dat de familie Tankink behoorlijk wat leed te verwerken heeft gehad, het leerde Bram goed relativeren. En misschien is hij juist daardoor wel de renner die hij vandaag de dag is.

Nog vele andere verhalen in dit twaalfde deel van de Muur.

Nummer: 06-082
Titel: De Muur 12 - Bloedbanden
Auteur: Nando Boers, Ruurd Edens, Bart Jungman e.v.a.
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 128 (16.078)
Categorie: Sport (Wielrennen)
ISBN: 90-204-0559-4
gerbie: (booshop)


Graham Greene – The third man/The fallen idol (06-081)

Some books are considered classics, but somehow I don’t get round to reading them. The Third Man had been on my shelves for nearly a decade before I finally got it out and started reading it. And even though I do not regret having read it, I have to say I do not understand why this book has become a classic. The story is short and simple, does not really go deep, hasn’t got a hero worth remembering, nor a plot that takes you by surprise. All in all, just a nice story to read inbetween good books.

The second story The Fallen Idol comes as an added bonus in this cover, but to me the story lingers as much as the first one. Written from the perspective of a small child, it could have been a children’s story. Perhaps it is. Perhaps I just didn’t get it.

Number: 06-081
Title: The third man / The fallen idol
Author: Graham Greene
Language: English (UK)
Year: 1950
# Pages: 157 (15950)
Category: Fiction
ISBN: 0-14-00-3278-9
gerbie: (booshop)


Levi Weemoedt – Liedjes van Welzijn Volksgezondheid & Cultuur (06-080)

Volgens mij zijn het gedichten en niet perse liedjes, ze zijn in ieder geval wel typisch Weemoedt. Hans Dorrestijn maakt ooit het grapje dat ze Weemoedt in Artis gevraagd hadden te vertrekken, zelfs de dieren werden depressief van de goede man.

Maar uit treurnis en pijn komt vaak wel mooie kunst. De verhalen en gedichten van Weemoedt bewijzen dit weer eens. Zelf ben ik vooral fan van zijn korte gedichtjes. Twee voorbeelden:

WVC

Een vrouw
een kind
een huis
een tuin

Een boek
een buik
een kale kruin


Feest

Braderie!
Bradera!
Lekker smullen
Voor Afrika!

Nummer: 06-080
Titel: Liedjes van Welzijn, Volksgezondheid & Cultuur
Auteur: Levi Weemoedt
Taal: Nederlands
Jaar: 1987
# Pagina’s: 56 (15793)
Categorie: Poezie
ISBN: 90-254-6742-3
gerbie: (Footy)


Ik ben opgegroeid als een Ajax fan. Mijn eerste woorden waren niet de gebruikelijke ‘dada’, ‘papa’ of ‘mama’, maar de namen van het Europacup winnende team uit 1971. Mijn vader zei de voornaam, ik wist dat aan te vullen. Suurbier, Keizer, Cruijff, Hulshof, Swart en Krol, ik kende ze allemaal. Als jochie groeide ik op met Jesper Olsen, Marco van Basten en Johnny van ’t Schip. Later, toen ik in Amsterdam woonde, zag ik een aantal wedstrijden, ook van het tweede en de jeugd, waar je de echte fans tegenkomt.

Je kunt gerust stellen dat ik mijn hele leven al Ajax fan ben. De laatste jaren minder trouwens. De verhuizing naar de Arena hielp niet. Eigenaar van een emotieaandeel ben ik ook niet. Deze dagen kan het me al een stuk minder schelen wanneer het de club slecht gaat, raakt het me nauwelijks meer. Maar lezen over de club blijft leuk. Dit boekje stond al jaren in de kast, het las wel lekker weg, snel even een verhaaltje tussendoor.

Schrijvers zijn Thomas Acda, Jan Mulder, Xandra Schutte, Hermine Landvreugd,Ton Sijbrands, David Endt, Youp van ’t Hek, Moses Isegawa, Mark Schalekamp, Chris Willemsen, Tom Egbers, Vic van de Reijt, Thomas Rap en Herman Koch.

Het verhaal van Acda over het Ajax van 1971 leeft natuurlijk erg bij mij, Egbers heeft een mooie journalistieke reportage (was dat niet meer iets voor Hard Gras?) over Roni Calderon, een Israëlische voetballer die het niet redde bij het grote Ajax. Youp van ’t Hek een lichtelijk voorspelbaar (daarom niet perse minder) verhaal over zijn jeugd, David Endt schrijft met liefde over het Ajax shirt. Meest verrassende bijdrage voor mij was die van dammer Ton Sijbrands die bij Ajax in de jeugd heeft gespeeld. Leuk verhaal. Hoogtepunt is de top tien van Ajax momenten door Chris Willemsen op rijtje gezet. Vooral zijn redenatie vooraf, waardoor drie kwart van de Ajax spelers automatisch afvalt voor die top tien is van een hoogstaand niveau. Er zit zoveel logica in, dat het onmogelijk is om met Willemsen in discussie te gaan, terwijl waarschijnlijk elke fan een andere top tien in zijn hoofd heeft.

Leuk boekje, uitgegeven ter gelegenheid van het honderdjarige bestaan van de club. Nu mijn eigen clubje volgend jaar ook honderd wordt eigenlijk wel een jaloersmakend boekje. Maar ja, over de derde en vierde klasse amateurs wordt nu eenmaal minder geschreven.

Nummer: 06-079
Titel: Eeuwig Ajax
Auteur: Diversen
Taal: Nederlands
Jaar: 2000
# Pagina’s: 102 (15737)
Categorie: Sport (voetbal)
ISBN: 90-6005-618-3
gerbie: (Default)


Carlo Gébler – The glass curtain (06-078)

The book has been on my shelf for years and years. When I visited Ireland a month ago, I took it with me. How can an outsider ever understand the ‘troubles’ in Northern Ireland? I did not have any illusion, yet I like to know a bit more about the situation. This book did exactly that: a bit more information beyond the headlines.

Gébler is a Dubliner, but he moves north to find out more himself, so this book is a non-fiction one, as opposed to his other work (which I haven’t read by the way). From close he gets a glimpse on what life must be like if you happen to live on the edge of Northern Ireland (or should I call it Ulster?).

He drives around and talks to a lot of people, trying to find the truth behind some stories and myths. Even though he is Irish himself, he feels an outsider when he tries to understand the life in Enniskillen.

The title comes from a conversation with the headmaster. This is not a school essay, I don’t feel the need to explain the title, but his quote is too strong to ignore.

“There is a glass curtain here,” he said. “When you first arrive, you can’t see it, and many people who live here can’t see it either, or won’t. But it’s here all right, separating the two communities, only you don’t find out about it until you walk into it – bang! – and break your nose.”

To me personally it was a difficult book to read. I’m not sure how. I find the subject very interesting, yet cannot possibly imagine living a life like most people in Ulster. How is it possible that two varieties of the same religion can cause so much trouble for such a long time? Gébler manages to tell a lot, but on the other hand never managed to get me to read on. I could put the book down easily and continue for a few more pages the next day. Weird book. Weird world.

Number: 06-078
Title: The glass curtain. Inside an Ulster community.
Author: Carlo Gébler
Language: English (IRL)
Year: 1991
# Pages: 222 (15.635)
Category: Non fiction
ISBN: 0-349-10338-0
gerbie: (booshop)
Photobucket - Video and Image Hosting

Al jaren in de kast. Nooit gelezen. Ergens ooit in een opruiming gekocht. Slegte of V&D, iets dergelijks. Uit de tijd dat ik nooit een boek kocht voor de volledige prijs. Maar er lag altijd een boek hoger op de stapel ‘nog te lezen’. Toen las ik onlangs Bibliofilos en herinnerde ik me dat dit boek stof stond te happen in een kast, tussen Neil Jordan en Imre Kertész. Een boek voor het slapen gaan had ik net uit, dus vertrouwde ik haar oordeel.

Ik ontdekte ook de reden waarom ik tot nog toe het boek had genegeerd. Dit was een verzameling columns uit de Aktueel. Niet echt een blad dat bij mij past. Niet dat ik bezwaar heb zo nu en dan geconfronteerd te worden met foto’s van dames in verregaande staat van ontkleding, wel omdat er tussen die foto’s niets staat dat de moeite van het bladeren zelfs maar rechtvaardigt.

Eenmaal begonnen aan die columns, begreep ik wel de fascinatie van Bibliofilos. Kars is een goede observeerder, die de vinger vaak op de juiste plek weet te leggen. Raar eigenlijk dat hij niet werd gevraagd voor de lijst van de LPF (of ben ik nu te cynisch? Vergezocht in ieder geval.) Ik ben het meerdere keren met hem eens. Zijn analyse over vreemdgaan is goed, zijn pogingen om te stoppen met roken (een onbekend fenomeen voor mij) meeslepend. Zijn pleidooi voor het vrijgeven van drugs is me uit het hart gegrepen. Hele landen (Colombia!) zouden gebaat zijn bij een verslaafde die bij de apotheek een dosis kan bestellen.

Zijn aantekeningen kunnen haast gelezen worden als een soort aforismen. Gedachten van Kars die geen column opleverden, maar wel de moeite van het publiceren waard zijn. “Wie iedereen aardig vindt, vindt eigenlijk niemand aardig. Allemansvrienden hebben geen enkele vriend.”

Kars is een leuke schrijver. Ik weet eigenlijk niet of hij nog steeds regelmatig publiceert, maar misschien moet ik maar eens een roman van hem proberen.

Nummer: 06-077
Titel: Pechvermaak
Auteur: Theo Kars
Taal: Nederlands
Jaar: 1988
# Pagina’s: 168 (15.413)
Categorie: Columns
ISBN: 90-6213-879-9
gerbie: (booshop)
Photobucket - Video and Image Hosting

Herman Koch – Dingetje (06-076)

Het begon met Agnes (Peter van Straaten). Evelien (Martin Bril) kreeg zelfs haar eigen televisieserie. Tussendoor schreef Herman Koch over Dingetje.

Ik was even verward. De titelpagina van het boek geeft namelijk aan dat ik begin te lezen in Insulinde’s Dochter van Merapi Obermayer. Even dacht ik aan een geintje. Tenslotte staat op de achterkant “Dingetje is een schepping van Koch die niet onderdoet voor haar Jiskefetiaanse zusters.” Wim de Bie schreef ooit al eens een boek onder een andere naam tenslotte.

Maar na even googlen lijkt het me dat het gewoon een misdruk is. Bladzijde 7 is voor mij even een vraagteken, maar vanaf bladzijde 9 zit ik in het verhaal van Dingetje. Ze verscheen eerst in columns in de Volkskrant. Dit boek is dus een bundeling daarvan.

Ook al waren het columns, daardoor eenvoudiger leesbaar, viel het mij niet mee om in het boek te komen. Eerdere boeken van Koch (Red ons Maria Montanelli!) zogen me naar binnen, dat gebeurde bij Dingetje nooit echt.

Er waren meerdere columns die echt heel goed waren, maar over het geheel, viel het boek me toch een beetje tegen. De types zonder naam (het zevenjarig zoontje uit een vorig huwelijk) blijven door die beslissing ze geen naam te geven bewust op een afstand. Het maakt dat het boek afstandelijk wordt, als lezer voel je je bijna een voyeur. Enig medeleven is niet mogelijk, wat bij vele goede boeken juist een van de sterke punten kan zijn.

Al met al las ik het met plezier, maar had ik gezien de aanprijzingen en eerdere boeken die ik van Koch las, meer verwacht.

Nummer: 06-076
Titel: Dingetje
Auteur: Herman Koch
Taal: Nederlands
Jaar: 2001
# Pagina’s: 158 (15.245)
Categorie: Fictie/Columns
ISBN: 90-290-7019-6
gerbie: (booshop)
Photobucket - Video and Image Hosting

Het jaarlijkse tourboekje van Smeets gaat dit jaar over gele truidragers. En daar zijn er natuurlijk veel van geweest in de geschiedenis van de Tour. Het lijstje begint in 1919 (voor die tijd wilde de leider liever onopvallend aan de start verschijnen) met Christophe en eindigt in 2005 met Armstrong. Smeets put uit officiële archieven, maar ook uit zijn eigen geheugen en ervaringen voor een leuke collectie wielrenners.

Over erg oude renners zoals Jean Robic (op de laatste dag), Nicolas Frantz en Antonin Magne, maar ook over onbekende renners als Alex Stieda, Pascal Simon en Maurice de Waele. Maar ook over de Nederlanders Maarten Ducrot (net niet), Adri van der Poel (niet gehuldigd) en Teun van Vliet en de uiteindelijke veelvraten Eddy Merckx, Jacques Anquetil (prachtige basis voor een biografie), Bernard Hinault en Lance Armstrong.

Erg leesbaar, soms met (voor mij) nieuwe feiten, soms met leuke achtergrondverhalen. Over renners waar ik erg weinig van weet, maar ook met verhalen die iedereen al kent. Hoe dan ook, een mooie aanvulling voor mijn Smeets collectie.

Hoogtepunten: Jean Robic, Lance Armstrong (over een veiling van een van die truien), Berzin (epo!) en een mooi gedicht over de beroemdste renner aller tijden die nooit geel droeg: Raymond Poulidor.

Nummer: 06-075
Titel: Geel
Auteur: Mart Smeets
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 223 (15.087)
Categorie: Sport (Wielrennen)
ISBN: 90-468-0086-5
gerbie: (booshop)
Photobucket - Video and Image Hosting

Oorspronkelijk een serie stukjes voor kinderen in Vrij Nederland. Wilmink was niet alleen zelf een goede dichter, hij was ook een goed docent. En ook voor kinderen bleek hij een zwaar onderwerp (poëzie), toch aantrekkelijk te kunnen brengen.

Maar ook al val ik niet meer in de doelgroep, het was ook voor mij interessant. Wel was ik blij dat het in kleine hapklare brokken werd gebracht. Want dit is zeker geen leesboek. Wilmink heeft ook vaak niet de eenvoudige keuzes gemaakt. Hij haalt behoorlijk oude literatuur op, quote uit obscure gedichten en weet dus te vermijden dat dit een kinderboek is zoals zovele waarin kinderen als minderwaardige schepsels worden behandeld. Een ander compliment voor Wilmink: hij ziet overal poëzie. Of het nu in dichtbundels is of in grafschriften, van touwspringliedjes tot pophymnes van bakerrijmpjes tot liefdesgedichten, Wilmink kent ze en gebruikt ze als voorbeeld. Prachtig.

Ook leuk om te lezen dat het nummer dat door velen als Wilminks mooiste wordt beschouwd (Frekie) door hemzelf nu bekritiseerd wordt. En zijn argument snijdt zeker hout. Vooruit dan, nog 1 keer, omdat het toch wel heel erg mooi is:

Wanneer 's middags om vier uur
Onze schoolbel was gegaan
En we gingen voetbal spelen
Dan kwam Freek er altijd aan

Frekie woonde in de buurt
Maar zat niet op onze school
Hij was een imbeciele jongen
Een mongool

Frekie-Frekie
He jongens daar is
Frekie

Meestal riep er iemand wel:
"Kom maar, Frekie, doe maar mee"
Welke kant 'ie uit moest schoppen
Daarvan had 'ie geen idee

Maar we legden dan de bal
Op twee meter van 't doel
En we riepen: "Schieten Frekie"
En hij trok een ernstig smoel

Als 't raak was, dook de keeper
Mooi naar de verkeerde kant
En 't was goal, en dan was Frekie
Kampioen van Nederland

Misschien vind je Frekie zielig
Maar dat is 'ie niet voor mij
Want ik zag nog nooit een jongen
Die zo blij kon zijn als hij


Nummer: 06-074
Titel: Schriftelijke cursus dichten
Auteur: Willem Wilmink
Taal: Nederlands
Jaar: 2000 (orig.: 1991)
# Pagina’s: 303 (14864)
Categorie: Poëzie
ISBN: 90-351-1782-4

Profile

gerbie: (Default)
gerbie

May 2009

S M T W T F S
      1 2
34 5 6 7 89
10 11 1213 1415 16
171819 202122 23
24252627282930
31      

Syndicate

RSS Atom

Most Popular Tags

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Jul. 27th, 2017 06:48 pm
Powered by Dreamwidth Studios